Η έλλειψη αποδοχής στην παιδική ηλικία διαμορφώνει βαθιά τη συμπεριφορά ενός ενήλικα. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι δεν το αποδέχονται οι γονείς, οι συνομήλικοι ή το περιβάλλον του, αναπτύσσει μηχανισμούς άμυνας για να επιβιώσει ψυχικά. Αυτά τα βιώματα συχνά μεταφράζονται σε συγκεκριμένα μοτίβα συμπεριφοράς στην ενήλικη ζωή.
Συνεχής ανάγκη για επιβεβαίωση: Αναζητά διαρκώς το «μπράβο» από τους άλλους.
Έντονη αυτοκριτική: Έχει μια εσωτερική φωνή που του λέει ότι «δεν είναι αρκετά καλός»
Επαναστατικότητα: Δημιουργεί φασαρία ή εμφανίζει επιθετικότητα, καθώς προτιμά την αρνητική προσοχή από την παντελή έλλειψη προσοχής.
Για αυτό και όταν μεγαλώσει όταν δεν είναι αποδεκτός, ψάχνεις πολλές φορές τρόπους όχι πάντα θεμιτούς για να κάνει τους άλλους να τον αποδεχτούν και να τον αγαπήσουν.
Για αυτό και εμφανίζει αυτές τις διαταραχές στην προσωπικότητα του.
Η διαταραχή προσωπικότητας είναι ένας γενικός όρος για μοτίβα σκέψης, συναισθημάτων και συμπεριφοράς που είναι σταθερά με τον χρόνο και μπορούν να δυσκολεύουν τις σχέσεις, την εργασία ή την καθημερινότητα.
