Πάντα τόνιζα ότι αν θες να πει κάποιος αν είσαι καλός και ουσιαστικός για τη δουλειά σου αυτό πρέπει να το κερδίσεις με το σπαθί σου, με την αξία σου. Ο Σωτήρης είναι από τους ανθρώπους εκείνους που αναλώθηκε πολύ από την προεκλογική περίοδο μέχρι και σήμερα, στην ουσιαστική τοξικότητα. Λίγο μετά την εκλογή του προσπάθησε να το μετριάσει και στην ουσία το έκανε χειρότερο.
Γνώρισε ουσιαστική αμφισβήτηση, όχι γιατί τα μέσα δεν τον συμπάθησαν ή καλοπληρώθηκαν για να του ασκούν αντιπολίτευση, αλλά γιατί εκείνος φρόντισε να παραμείνει στον αφρό της αμφισβήτησης. Προσπάθησε πολλές φορές να επιβάλει την συμπάθεια και τα έκανε χειρότερα. Το αξίωμα που κατέχει τον έκανε ακόμα ποιο επιθετικό με αποτέλεσμα ακόμα και το λάθος να προσπαθεί να το περνάει για σωστό.
Δεν έχει χειρότερο αν του πεις ότι έχει κάνει λάθος. Θα σου επιτεθεί και θα προσπαθήσει να σε αποδομήσει. Στην παράταξη του Δημάρχου λειτουργεί σαν μονάδα, όχι σαν ομάδα. Τι συνέβη εχτές; Τον άδειασαν. Ο Χαλκιάς δεν είναι τυχαία ένας νομικίσκος της συμφοράς. Είναι ένας άνθρωπος που κοιτάει αυτό που θα πει να μην τον αφήσει στο τέλος της ημέρας εκτεθειμένο. Να μην χρειαστεί να απολογηθεί για έργα και ημέρες τρίτων. Έτσι όταν τον ρώτησε ο Τηλέμαχος Καμπούρης για την νομική του άποψη εκείνος σήκωσε τα χέρια και άδειασε τον Βαγιανό.
Γιατί άραγε; Γιατί ξέρει ότι αυτά που λέγονται στο δημόσιο διάλογο μόνο αν έχεις γερό δόντι να παρακάμψει όλες τις διαδικασίες θα μπορέσεις να το πετύχεις. Αλλιώς να είχαμε να λέγαμε. Την ίδια στιγμή που ο Σωτήρης σαν μενόμενος ταύρος έκανε το γνωστό. Το άσπρο μαύρο. Για δεύτερη φορά το δίδυμο Χαλκιάς και Κολιάδης τον αδειάζουν δημόσια. Υπάρχει και τρίτη φορά αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα όπως είναι. Στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου όταν ο Βαγιανός έκοψε το νερό στις δημόσιες υπηρεσίες. Πήρε αποστάσεις και όχι θέση. Του μετέφερε την ευθύνη και δεν υιοθέτησε τίποτα.
