Μέσα στο δήμο της Ρόδου όλοι είναι τελικά μια ευτυχισμένη και χαρούμενη οικογένεια μου έλεγε πολύ γνωστός αντιδήμαρχος της παράταξης του Δημάρχου μας Αλέξανδρου Κολιάδη. Όλοι κινούνται μέσα στο δημαρχείο τοίχο τοίχο μπας και δεν σε πετύχω. Κανένας δεν εμπιστεύεται κανένα. Κάθε ένας κρατάει τον άλλο από κάπου. Εγώ κρατώ εσένα, εσύ κρατάς εμένα και όλοι μαζί κρατούν τον δήμαρχο.
Που να κουνηθείς εκεί μέσα. Ανάσα πας να πάρεις και σου λένε τι θα δώσουν στους δημοσιογράφους να γράψουν για το άτομο σου. Αν τολμήσει να κουνηθεί ο Κολιάδης; Μαύρο μάμπα που τον έφαγε. Έτσι λοιπόν οι ημέρες περνούν η τοξικότατα βαράει κόκκινο. Η αντιπολίτευση του κ. Καμπουράκη στον ύπνο του δικαίου και η Ρόδος στον αυτόματο. Όσο πάει όπου πάει το καράβι.
Ο ένας έχει βαφτίσει τον άλλο επιστήμονα, βαράνε και κάτι παλαμάκια για τα μάτια του κόσμου και από πίσω πέφτουν μαχαίρια, φτυάρια σκάβουν και ένας λάκκος είναι πάντα ανοιχτός για το υποψήφιο αρνί που θα αποφασίσει να φύγει από το μαντρί.
Όλοι μαζί μια ευτυχισμένη λατρεμένη οικογένεια. Το σύνδρομο της Λερναίας Υδρας έχει απλωθεί μέσα στο δημαρχιακό μέγαρο.
