Επιτέλους, μια είδηση που μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς. Το Διαβάσαμε στην Δημοκρατική. Ο Δήμος Ρόδου, με τα αντανακλαστικά ενός διψασμένου τζιτζικιού τον Αύγουστο, εντόπισε τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για το νησί. Όχι, δεν είναι η ακρίβεια, ούτε οι υποδομές, ούτε το κυκλοφοριακό. Είναι οι αμερικανικές νεροχελώνες στο Πάρκο Ροδινιού.
Και επειδή ο πόλεμος θέλει όπλα, ο Δήμος βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη και εγκρίνει 33.000 ευρώ για να τις διώξει. Μιλάμε για χελωνάκια των 5 εκατοστών, που κάποτε αγοράστηκαν από ένα pet shop για δύο ευρώ, βαρέθηκαν οι ιδιοκτήτες τους να τους αλλάζουν νερό και τα άφησαν να ζήσουν το «αμερικανικό όνειρο» στην ελληνική επαρχία.
Ας κάνουμε όμως τα μαθηματικά, γιατί το ποσό προκαλεί ίλιγγο:
-
- 33 χιλιάρικα για να μαζευτούν μερικά αμφίβια;
- Τι περιλαμβάνει το budget; Υποβρύχιες ειδικές δυνάμεις με βατραχοπέδιλα και απόχες;
- Μήπως θα τους πληρώσουμε αεροπορικά εισιτήρια πρώτης θέσης για να επιστρέψουν στο Μισισιπή, μαζί με αποζημίωση για το jet lag;
Φανταστείτε τη σκηνή: Εξειδικευμένοι επιστήμονες, με στολές παραλλαγής και high-tech εξοπλισμό, να παραμονεύουν πίσω από τις καλαμιές του Ροδινιού για να κάνουν «ντου» σε μια χελώνα που κινείται με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των δύο μέτρων την ώρα.
Το πρόβλημα της βιοποικιλότητας είναι σοβαρό, δεν αντιλέγει κανείς. Αλλά στην Ελλάδα, ακόμα και η οικολογική ευαισθησία κοστολογείται με τιμές real estate στη Μύκονο. Όταν ο πολίτης βλέπει 33.000 ευρώ να «κολυμπάνε» σε μια λίμνη, την ώρα που οι δρόμοι έχουν λακκούβες που χωράνε ολόκληρο καρχαρία, λογικό είναι να γελάει (ή να κλαίει).
Αν μη τι άλλο, ελπίζουμε τα χελωνάκια να απομακρυνθούν με ασφάλεια και να μην καταλήξουν σε κανένα… «σύστημα διαχείρισης» που θα κοστίσει άλλα 50 χιλιάρικα. Μέχρι τότε, προσοχή αν επισκεφθείτε το Ροδίνι: αν ακούσετε καβούκι να σέρνεται, μην τρομάξετε. Είναι απλώς ένας «εισβολέας» που απολαμβάνει τις τελευταίες του στιγμές με έξοδα του δήμου.