Στον Κλεάνθη Λοίζο μίλησε το πρωί της Δευτέρας ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος για όλους και για όλα. Είναι η πρώτη φορά που ο Περιφερειάρχης παίρνει θέση για όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες ήμερες, τόσο για τον Γιώργο Νικητιάδη του ΠΑΣΟΚ όσο και για τον Αλέξανδρο Κολιάδη.Αν και μία πρόγευση την πήραμε στα εγκαίνια της Περβόλας.
Δεν χαρίστηκε ο Περιφερειάρχης ούτε στον ένα ούτε στον άλλο.
Οι γνωστοί κύκλοι της κακομοιριάς που θέλουν την κοινωνία δυστυχισμένη τον τόπο κοντό και χωρίς σχέδιο, χωρίς αύριο. Αυτούς που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αμαυρώσουν όχι μόνο την εικόνα αυτού του τόπου, αλλά να ακυρώσουν και το μέλλον του, να ακυρώσουν και την προοπτική του. Πενήντα στρέμματα ξεχασμένα, ξεχασμένα από την ιστορία, ξεχασμένα από όλους. Σχεδόν είχε γίνει αποδεκτό ότι αυτός θα ήταν ένας τόπος παραμελημένος και το είχε μάλλον χωνέψει πολύς κόσμος. Και στο λιμάνι της Ρόδου, ένα πολύ μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο έργο, το οποίο έχει να κάνει με το μέλλον του νησιού.
Στην Ερώτηση του Κλεάνθη γιατί απουσίαζε η δημοτική αρχή από το παλιό νοσοκομείο και το λιμάνι ο Περιφερειάρχης απάντησε:
Δεν το ξέρω, Για αυτό δεν θα ρωτήσετε εμένα αλλά αυτούς. Δεν έχω καμία δυνατότητα απάντησης σε αυτό το ερώτημα. Εγώ σχεδιάζω υποδομές.
Όταν αυτές σχεδιάζονται, όταν αυτές δρομολογούνται, όταν αυτές αδειοδοτούνται, όταν γι’ αυτές εξασφαλίζονται χρηματοδοτήσεις, βγάζουμε τον χειρότερό μας εαυτό και ψάχνουμε να βρούμε πώς θα επιτεθούμε, ψάχνουμε να βρούμε πώς θα κοντύνουμε την ανακοίνωση, πώς θα αμαυρώσουμε τη στιγμή, πώς θα ακυρώσουμε τη διαδρομή, την πορεία. Οι υποδομές δεν γίνονται με ανακοινώσεις στο facebook και φωτογραφίες.
Θα μου πει κάποιος ότι δεν είναι υποδομή ο σχεδιασμός των 50 αυτών στρεμμάτων μέσα στο κέντρο της πόλης και το να αποκτήσει ζωή και να δοθεί στους πολίτες στην πόλη ένας νέος πνεύμονας ανάπτυξης προόδου, διαχείρισης, αντιμετώπισης ζητημάτων; Θα μου πει κάποιος ότι δεν είναι υποδομές;
Ο σχεδιασμός του λιμανιού για τα επόμενα 40-50 χρόνια της ζωής του με το πώς θα αποκτήσει νέους μόλους, πώς θα αποκτήσει θέσεις εξυπηρέτησης επιβατών, πώς θα αποκτήσει ξεκάθαρη διαχείριση επιβατικής ακτοπλοΐας και κρουαζιέρας, πώς θα αναβαθμίσουμε τη σημασία της Ρόδου στην κρουαζιέρα, στην Μεσόγειο. Αυτά δεν είναι υποδομές; Θα μου πει κανείς ότι δεν είναι υποδομές η περβόλα. Βεβαίως και είναι υποδομή η περβόλα. Είναι τεράστια υποδομή η περβόλα. Είναι τεράστια υποδομή για έναν τόπο. Είναι πρόοδος, είναι ανάπτυξη, είναι επισκέψεις, είναι θαυμασμός. Δεν θα μου πει κανείς ότι όλα αυτά δεν είναι υποδομές και δεν είναι πρόοδος και δεν είναι αισιοδοξία και δεν είναι χαμόγελο για έναν τόπο και την κοινωνία του.
Μου ζητάτε σήμερα κ. Λοίζο να σχολιάσω τη στεναχώρια του Βουλευτή Νικητιάδη; Μπορεί κάλλιστα να βράσει στο δικό του αντιπολιτευτικό ζουμί. Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να ασχοληθώ με τη στεναχώρια ενός βουλευτή που εκπροσωπεί έναν τόπο στο κοινοβούλιο και έρχεται σε αυτόν τον τόπο όταν ξεμπλοκάρουν ζητήματα τα οποία ήτανε κολλημένα στον βάλτο δεκαετίες.
Έρχεται να βγάλει το χειρότερό του εαυτό. Έχει αλλεργία στο όνομα Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και στο όνομα Χατζημάρκος. Ας επισκεφτεί έναν αλλεργιολόγο να του γράψει μια θεραπεία.
Δεν θα κάτσω εγώ να ασχοληθώ με αυτό το πράγμα, κύριε Λοίζο. Διότι αυτό πια έχει καταντήσει να είναι η πιο γκρίζα, η πιο σκοτεινή πλευρά της πολιτικής.Η πιο σκοτεινή πλευρά της πολιτικής. Είναι αυτό που είπα για την παραπολιτική. Για μένα διεκδίκηση δεν είναι ούτε η ψευτομαγκιά, ούτε η καλλιέργεια του διχασμού, ούτε οι αναρτήσεις. Για μένα η διεκδίκηση μετριέται σε εργοτάξια. Έτσι ξεκίνησα, έτσι θα συνεχίσω την πορεία μου.
Μιλάει ποιος για το νοσοκομείο της Ρόδου ο βουλευτής Νικητιάδης;
Ο κύριος Νικητιάδης ίσως έχει μείνει στις ένδοξες εποχές της αυτοδιοίκησης και της δημόσιας διοίκησης συνολικά, όταν τα δημόσια έργα γινόντουσαν, οπουδήποτε, χωρίς καμία άδεια, ούτε καν οικοδομική άδεια, χωρίς να υπάρχει κανένας έλεγχος σε ποιον ανήκει η γη, χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση, ακόμα και χωρίς να είναι εξασφαλισμένη η αναγκαία χρηματοδότηση. Γι’ αυτό ήταν γεμάτα η χώρα εργοτάξια φαντάσματα.
Πάμε λοιπόν στο νοσοκομείο της ΚΩ. Η εμπλοκή της περιφέρειας για την οποία εγώ θα μιλήσω σε εσάς, εγώ έχω λόγο πια να σας απαντήσω, είναι από τότε που αποκτήσαμε ρόλο. Σε ένα χρόνο μέσα, δεν ξέρω για τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια, δεν θα απαντήσω εγώ, σε ένα χρόνο μέσα φτάσαμε και είμαστε έτοιμοι με το οικόπεδο να είναι οικοδομήσιμο από τότε που εμπλακήκαμε εμείς, το οικόπεδο είναι οικοδομήσιμο και ο προϋπολογισμός έχει υπολογιστεί πια με ρεαλιστικά σημερινά δεδομένα. Έχει προστεθεί στο σχέδιο η κατασκευή των κατοικιών για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το οικόπεδο ήταν επιλογή της Δημοτικής Αρχής της ΚΩ.
Καμία ανάμειξη κανείς, ούτε το Υπουργείο δεν είχε εμπλοκή σε αυτό.
Παλιό νοσοκομείο Ρόδου. Παλιό νοσοκομείο Ρόδου είναι εκεί 26 χρόνια. 26 ολόκληρα χρόνια. Ως βουλευτής έπρεπε να το γνωρίζει ο Γιώργος Νικητιάδης. Αλλά το γνωρίζει μην νομίζετε ότι δεν το γνωρίζει. Έξυπνος είναι. Διαλέγει από τις γνώσεις του αυτές που τον συμφέρουν. Και από τη μνήμη του. Όπως έκανε και με τις ανεμογεννήτριες και το νόμο 4014 του 11. Που είχε ψηφίσει ο ίδιος τον ακρωτηριασμό της αυτοδιοίκησης Και εμφανίστηκε να κλαίει στην κηδεία της αυτοδιοίκησης ο θήτης της.
Ο θήτης. Καταλάβατε; Πήγε ο πατροκτόνος. Πήγε στην κηδεία για να κλάψει γιατί έχασε το παιδί του. Δεν μπορεί να ακούω σήμερα βουλευτή να λέει ότι έμεινε εκτός ο Δήμος. Στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου. Ο Δήμος Ρόδου είναι 20 χρόνια Διαχειριστής είναι. Διαχειριστής του παλιού Νοσοκομείου Ρόδου. Οι φορείς ήρθανε στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Δεν βγήκε μόνη της μια μέρα η Περιφέρεια να πει στα καλά καθούμενα εγώ θέλω να εμπλακώ. Όχι δεν ήταν δική μας πρωτοβουλία.
Και αυτό δεν μπορεί να το αμαυρώσει κανένας. Για να εξυπηρετήσει το δικό του κακομοίρικο αφήγημα.
Για μένα διεκδίκηση είναι τα εργοτάξια. Για μένα διεκδίκηση είναι το αποτέλεσμα. Για μένα διεκδίκηση είναι το να ανοίγεις πόρτες. Για μένα διεκδίκηση είναι να γκρεμίζεις τοίχους. Για μένα διεκδίκηση είναι να παίρνεις τις αποφάσεις που ο τόπος έχει ανάγκη. Για μένα διεκδίκηση είναι να υπάρχει κάθε μέρα μια πρόοδος. Ένα βήμα μπροστά. Για μένα διεκδίκηση είναι να ξεκολλάς από το τέλμα της ακινησίας. Και δεν είναι διεκδίκηση για μένα ούτε οι αναρτήσεις, ούτε ο καυγάς για τον καυγά, ούτε η ψευτομαγκιά, ούτε η αμφισβήτηση των θεσμών. Δεν είναι διεκδίκηση αυτό το πράγμα. Δεν είναι διεκδίκηση. Αυτό είναι δηλητήριο στην κοινωνία για να συντηρηθεί ένα κομμάτι του ανίκανου πολιτικού προσωπικού αυτού του τόπου. Λοιπόν, εγώ δεν θα θυσιάσω την πρόοδο και την υγεία ενός τόπου και της κοινωνίας για να διασώσω τη δική μου, για να διαιωνίσω το είδος μου. Δεν θα το κάνω ποτέ.
Τα έργα και οι χρηματοδοτήσεις που έχουν εξασφαλιστεί είναι σε δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά με κάποιο τρόπο γίνονται. Αυτός ο τρόπος δεν είναι η μαγκιά στο facebook.