Αμέ τους την έφερε ο Αλέκος και έγινε Αλέκος. Σιγά μην καθόταν ολόκληρος δήμαρχος της Ρόδου να παίξει το χαλασμένο παιχνίδι του Σύριζα και του ΠΑΣΟΚ. Αφού τους έβαλε να ξεσκίσουν σάρκες για να αναδείξουν το ασήμαντο ως σημαντικό, εκείνος έκανε την τούμπα και φωτογραφήθηκε με τον Πρωθυπουργό και μέλη της κυβέρνησης. Που να πάνε να κρυφτούν. Έκοψαν πέρα, όπως οι κατσαρίδες μόλις αντιληφθούν το εντομοκτόνο. Τώρα κλαίνε, κλαίνε γιατί μουτζώνουν τους εαυτούς τους που στήριξαν τον Κολιάδη να διασύρει την υπουργό Μενδώνη.
Από την άλλη οι ψηφοφόροι βλέπουν και γελάνε. Γελάνε γιατί στις εκλογές τα παιχνίδια του σαλταδόρου δήμαρχου πιθανόν και να τους βρουν με δάκρυα και πόνο εκτός της βουλής. Πως το έλεγε ο Αλέκος της ντροπής; πόνος είναι παιδιά μου θα σας περάσει. Πόσο παρακάτω στον πάτο του βαρελιού για το ΠΑΣΟΚ και τον Σύριζα, όταν ένας δήμαρχος για να αναδειχθεί στην κοινωνία και να παίξει το πολιτικό του παιχνίδι, τους βάζει μπροστά να δολοφονήσουν προσωπικότητες, αλλά λίγο μετά τους αδειάζει και βγάζει φωτογραφίες με τον Πρωθυπουργό και ανταλλάσει θερμές χειραψίες και χαμόγελα με την Υπουργό που οι ίδιοι δολοφόνησαν.
Στις κάλπες δεν θα βρίσκουν στασίδι να κλάψουνε. Γιατί τον πολίτη δεν τον υπηρετούν. Υπηρετούν ένα κλειστό κύκλωμα δολοφόνων, παιδεραστών και εγκληματιών. Αυτά ο Τσίπρας τα βλέπει και γελάει γιατί ξέρει ότι μαϊμούδες που πηδάν από δέντρο σε δέντρο για να εξασφαλίσουν την μπανάνα δεν τους χρειάζεται.