Αν ζεις στη Ρόδο, ξέρεις καλά ότι η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά. Αυτό που ίσως δεν ήξερες –μέχρι να αναλάβει η δημοτική αρχή του Αλέξανδρου Κολιάδη– είναι ότι η άλλη μισή αρχοντιά κοστίζει μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Για την ακρίβεια, πάνω από 74 εκατομμύρια.
Όταν ακούσαμε για τον «διαγωνισμό-μαμούθ», πιστέψαμε ότι οι δρόμοι μας θα πλένονται πλέον με ιαματικό νερό και οι κάδοι θα απολυμαίνονται με γαλλικό άρωμα. Αντί γι’ αυτό, οι δημότες βρέθηκαν να κοιτάζουν τους λογαριασμούς των δημοτικών τελών με την ίδια απόγνωση που κοιτάζει ένας τουρίστας την τιμή μιας ξαπλώστρας στη Λίνδο τον Αύγουστο.
Η αντιπολίτευση, φυσικά, έστησε χορό. Οι εκφράσεις «πανάκριβη καθαριότητα» και «χρυσά σκουπίδια» έγιναν το νέο σλόγκαν του νησιού, ξεπερνώντας σε δημοτικότητα ακόμα και το «Welcome to Rhodes». Είναι να απορεί κανείς: με τόσα εκατομμύρια που πέφτουν στη μάχη κατά της μούτζουρας, τα σκουπίδια μας έπρεπε να μαζεύονται από προσωπικό με κοστούμια Σαβιέλ Ρόου και να μεταφέρονται σε βελούδινα σακούλια.
Η δημοτική αρχή πανηγυρίζει ότι γλίτωσε 4 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τα αρχικά σχέδια. Είναι η κλασική λογική του «πήγα στα μπουζούκια, χάλασα 10.000 ευρώ, αλλά ευτυχώς δεν πήρα τη μεγάλη σαμπάνια, οπότε έκανα οικονομία». Μας λένε επίσης ότι καθάρισαν χιλιάδες τόνους διάσπαρτων απορριμμάτων. Λογικό. Με τέτοιο προϋπολογισμό, αν δεν καθάριζαν, τα σκουπίδια θα είχαν αποκτήσει δικαίωμα ψήφου και δική τους παράταξη στο δημοτικό συμβούλιο.
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον, με τόσα λεφτά, την επόμενη φορά που θα πετάξουμε μια σακούλα στον κάδο, να ακούγεται από μέσα ένα διακριτικό, ευγενικό «ευχαριστώ».