Η μελό παράσταση Κολιάδη στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο φαρισαϊσμός για την «οικογενειακή ευαισθησία» και τα ντοκουμέντα ενός πολιτικού εκχυδαϊσμού που δεν σέβεται κανέναν και τίποτα, χωρίς όρια και φραγμό.
Η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου έχουν ξεπεράσει προ πολλού κάθε ανεκτό όριο, όμως η χθεσινή παρουσία του Αλέξανδρου Κολιάδη, στο δημοτικό συμβούλιο αποτελεί ένα αξεπέραστο, ιστορικό μνημείο πολιτικού θεατρινισμού.
Της Ρένας Παυλάκη
Παρακολουθήσαμε μια δακρύβρεχτη, μελό παράσταση, από εκείνες που λίγο έλειψε να μας κάνουν να βγάλουμε… χαρτομάντιλα. Ο Κολιάδης μας περιέγραψε με περισσή συγκίνηση και σοβαροφάνεια το πώς τον επισκέφθηκαν παιδιά του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου για να τον ρωτήσουν –τάχα αυθόρμητα– πώς αντέχει «σαν δήμαρχος αλλά και σαν πατέρας» να βλέπει τη «φάτσα» του στα social media και στα sites και από κάτω να υπάρχει τόση… «παραπληροφόρηση».
Σώπα! Γνώριζαν τα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου ότι πρόκειται για «παραπληροφόρηση»; Και ο κ. Κολιάδης, σε ρόλο ευαίσθητου πατέρα, δυσκολεύτηκε –λέει– να τους απαντήσει για το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής, αλλά με γενναιότητα και αυταπάρνηση μπροστά στο καθήκον, είπε ότι “εμείς έχουμε συνηθίσει” ! Αλλά πήγε την υποκρισία του ακόμα πιο μακριά: “Απομονώστε τους, αγνοήστε τους, και μην γίνετε ποτέ σαν αυτούς. Δεν θα επιτρέψουμε στην τοξικότητα να καθορίσει τον χαρακτήρα μας” εκστόμισε ο θεομπαίχτης και δεν βρέθηκε άνθρωπος μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο να του θυμίσει τους δικούς του ποταμούς τοξικότητας.
Επιλεκτική μνήμη και μνήμη αμοιβάδας
Κύριε Κολιάδη, θεωρείτε ότι οι πολίτες της Ρόδου έχουν μνήμη αμοιβάδας; Ξεχνάτε ποιος είναι εκείνος που τράβηξε τον θεσμό του δημοτικού συμβουλίου στον απόλυτο πάτο; Ποιος εκχυδάισε τον δημόσιο διάλογο με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης;
Όταν δίνατε εκείνη την απαράδεκτη παράσταση, δεν σκεφτήκατε το παράδειγμα που δίνατε εσείς ο ίδιος ως πατέρας; Στα παιδιά τα δικά σας αλλά και των άλλων, όταν πιστέψατε ότι ο δήμαρχος είναι και σερίφης στην άγρια Δύση;
Να σας τα θυμίσω εγώ λοιπόν:
-
Η χυδαία επίθεση στον Τηλέμαχο Καμπούρη: Ξεχάσατε το αμόκ καθύβρισης εναντίον του; Συνεδρίαση Ιουλίου 2025. Κολιάδης σε αμόκ επειδή ο Τηλέμαχος Καμπούρης είχε ζητήσει την παραίτηση Βαγιανού λόγω του “Galazio”. Κολιάδης σε παράκρουση. Εκεί δεν σκέφτηκε την οικογένεια του δημοτικού συμβούλου που σφυροκοπούσατε με τις πιο πεζοδρομιακές εκφράσεις που έχουν ακουστεί ποτέ στην αίθουσα; Δεν σκέφτηκε τα παιδιά που παρακολουούν – αν υποθέσουμε ότι παρακολουθόύν – δημοτικό συμβούλιο που μεταδίδεται ζωντανά σε κάθε συνεδρίαση;
Εδώ η αλήστου μνήμης συνεδρίαση με τον Κολιάδη μαινόμενο, σε κρεσέντο χυδαιολογίας, στο 2:27:00 της ροής. (Υπάρχουν κι άλλες, αυτή είναι απλά ενδεικτική και χαρακτηριστική).
-
Ο διασυρμός του Αντώνη Καμπουράκη: Υπάρχει άνθρωπος που να έχει διασυρθεί περισσότερο, όχι μόνο πολιτικά αλλά πρωτίστως ανθρώπινα, με ανήκουστα υβριστικά υπονοούμενα μπροστά στα μάτια όλων, από εσάς; Εκείνη την ώρα, ο όψιμος ηθικολόγος, υποκριτής Κολιάδης δεν σκέφτηκε ότι και ο Αντώνης Καμπουράκης έχει οικογένεια και παιδιά που τον ακούνε;
Τότε δεν υπήρχε ευαισθησία. Τότε ο κ. Κολιάδης δεν λειτουργούσε ως δήμαρχος, αλλά ως «σερίφης». Σήμερα, όμως, φοράει το προσωπείο του τάχα πληγωμένου οικογενειάρχη που τομλά να κάνει παραινέσεις σε παιδιά να μη γίνουν σαν… αυτούς. Η λέξη Ντροπή είναι εξαιρετικά επιεικής!
Το απόλυτο κοντράστ του εξευτελισμού
Είναι τραγικό να συνειδητοποιείς πόσο πιο κάτω μπορεί να οδηγηθεί ένας θεσμός. Και το κοντράστ είναι σοκαριστικό: από τη μία, παρακολουθούμε αυτά τα καθημερινά ρεζιλίκια στο δημοτικό συμβούλιο –όπου ακούγονται απίθανα πράγματα, όπως η γραφική αναφορά δημοτικού συμβούλου για το επεισόδιο Μαρινάκη-Δημητριάδη στο ΟΑΚΑ (με σκοπιμότητα βεβαίως και αυτή)– και από την άλλη, η Ρόδος υποδέχεται τη μεγάλη συνάντηση των αυτοδιοικητικών της Ευρώπης στο Καστέλο. Η μέρα με τη νύχτα. Αν οι ξένοι αυτοδιοικητικοί άκουγαν τι εκστομίζεται μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου, θα είχαν κάνει χαρακίρι.
«Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές!» Δεν ντρέπεστε να δίνετε αυτές τις παραστάσεις του αισχίστου είδους σε κοινή θέα; Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα από το livestreaming. Υπάρχουν ακέραια στον φάκελο της Ιστορίας που γράφει «Ο εκχυδαϊσμός του Δημοτικού Συμβουλίου από τον Αλέξανδρο Κολιάδη». Μη διανοηθείτε, λοιπόν, να μιλήσετε για υπερβολές ή παραπληροφόρηση, όπως συνηθίζετε.
Η απορία για τη στάση Καμπουράκη
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι να θεωρείτε ότι απευθύνεστε σε ανόητους και αμνήμονες. Και εδώ προκύπτει ένα τεράστιο ερωτηματικό, μια πελώρια απορία για τον ίδιο τον Αντώνη Καμπουράκη.
Πώς καταδέχεται –όχι σε πολιτικό, αλλά σε στοιχειώδες ανθρώπινο επίπεδο και επίπεδο προσωπικής αξιοπρέπειας– να βάζει πλάτη και να γίνεται το δεκανίκι του ανθρώπου που τον πρόδωσε πολιτικά, τον πρ΄δωσε φιλικά, καταχράστηκε την εμπιστοσύνη και τη φιλοξενία του και τον διαπόμπευσε με τον πιο χυδαίο τρόπο; Πώς συμφωνεί με ό,τι λέει ο άνθρωπος που εκμηδένισε κάθε έννοια και σεβασμού; Είναι πραγματικά άξιο απορίας.
Καποιοι λένε ότι ο Κολιάδης του έταξε ότι θα τον ξανακάνει δήμαρχο; Κι ο Καμπουράκης τον πιστεύει μετά από όλα όσα έχουν προηγηθεί; Αλήθεια τώρα; Γι αυτό ανέχεται όλον αυτόν τον εξευτελισμό;
Εν πάση περιπτώσει η υποκρισία, του Κολιάδη, χτύπησε κόκκινο. Το να χρησιμοποιεί την ευαισθησία των παιδιών για να ξεπλύνει τη δική του πολιτική χυδαιότητα είναι το έσχατο στάδιο του πολιτικού καιροσκοπισμού.
Θα έλεγα ότι έπιασε πάτο, αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρη. Αντιθέτως, πιστεύω ότι συνεχίζει να τον ξύνει, για ακόμα πιο κάτω, ακόμα πιο χαμηλά.
Εδώ το χθεσινό μελόδραμα – κρεσέντο πολιτικού φαρισαϊσμού και υποκρισίας.