Υπάρχει μια βαθιά, σκοτεινή αλήθεια στην πολιτική: ο διάβολος έχει πρόσωπα, ακόμα και αυτό της αρετής. Στην περίπτωση της Ρόδου, η «αρετή» φορέθηκε ως προεκλογικό προσωπευτικό κουστούμι από τον Αλέξανδρο Κολιάδη για να υφαρπάξει την ψήφο των πολιτών. Εμφανίστηκε ως ο δήθεν άμισθος εξυγιαντής, ο πολέμιος του κατεστημένου και ο κομιστής της ηθικής κάθαρσης. Σήμερα, η μάσκα έχει πέσει ολοσχερώς. Αυτό που απέμεινε πίσω από τα επικοινωνιακά χαμόγελα και τις βαρύγδουπες υποσχέσεις είναι μια ωμή πολιτική απάτη. Η διοίκηση Κολιάδη αποδεικνύεται η πιο ανίκανη, αλαζονική και καταστροφική δημοτική αρχή των τελευταίων δεκαετιών, οδηγώντας έναν διεθνή προορισμό-κόσμημα στον απόλυτο διασυρμό και την αναπτυξιακή παράλυση.
- Η Ψευδαίσθηση του «Άφθαρτου» Ηγέτη: Ο κ. Κολιάδης έχτισε την καμπάνια του πάνω στο παραμύθι του «νέου» και του «καθαρού», καταγγέλλοντας τις παλαιοκομματικές μεθόδους. Στην πράξη, αποδείχθηκε ένας στυγνός πολιτικός καιροσκόπος, που μόλις κάθισε στην καρέκλα υιοθέτησε τις χειρότερες συνήθειες του παρελθόντος: ρουσφέτια, εσωτερικές μοιρασιές και βόλεμα ημετέρων.
- Η Μεγάλη Κωλοτούμπα της «Διαφάνειας»: Εκείνοι που υπόσχονταν να φέρουν «όλα στο φως» και να σπάσουν τα κλειστά συστήματα, διοικούν σήμερα με πρωτοφανή αδιαφάνεια. Το προεκλογικό «συμβόλαιο τιμής» με τους Ροδίτες σκίστηκε την επόμενη κιόλας των εκλογών, δίνοντας τη θέση του σε αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες και σε μια αλαζονική άρνηση για οποιονδήποτε θεσμικό έλεγχο.
- Το Επικοινωνιακό Δούλεμα των «Καλών Προθέσεων»: Η προεκλογική ρητορική της «ενότητας» και του «διαλόγου» μετατράπηκε σε έναν αυταρχικό μονόλογο. Κάθε φορά που η διοίκηση στριμώχνεται από την ίδια της την αποτυχία, επιστρατεύει το θράσος: βαφτίζει την ανικανότητά της «εξυγίανση» και χρησιμοποιεί το χαμόγελο της εξουσίας για να υποτιμήσει τη νοημοσύνη των πολιτών.
Το πείραμα Κολιάδη απέτυχε και η τιμή αυτής της αποτυχίας είναι δυσβάσταχτη για τη Ρόδο. Αυτοί που εξελέγησαν ως «άγγελοι της αλλαγής» αποδείχθηκαν οι πιο πιστοί υπηρέτες του παλαιοκομματισμού, των ρουσφετιών, της αδιαφάνειας και της μικροπολιτικής μιζέριας. Η κοινωνία της Ρόδου δεν έχει άλλη ανοχή για επαγγελματίες της ηθικολογίας που χρησιμοποιούν τον Δήμο ως πεδίο προσωπικής επιβίωσης και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Το παραμύθι της «αρετής» τελείωσε. Η Ρόδος απαιτεί τώρα έργα, σύγκρουση και σοβαρότητα. Όσο ο κ. Κολιάδης παραμένει γαντζωμένος στην καρέκλα του χωρίς σχέδιο, τόσο θα επιβεβαιώνει ότι η χειρότερη μορφή εξουσίας είναι εκείνη που κρύβει την απόλυτη ανικανότητά της πίσω από ένα δήθεν καθαρό πρόσωπο. Η ώρα της πολιτικής τιμωρίας και της πλήρους απαξίωσής τους από τον ροδιακό λαό έχει ήδη σημάνει.