Σε προηγούμενο μου άρθρο ανέφερα ότι δεν είμαι σίγουρος αν ο στόχος του κ. Κολιάδη ήταν η Λίνα Μενδώνη. Σήμερα έχω με βεβαιότητα την πεποίθηση ότι δεν ήταν.
Ο Κολιαδης επειδή είναι εντελώς ανίκανος ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει αυτόν που θεωρεί καλύτερο ούτε στο νύχι του μικρού του δαχτύλου. Γι αυτό το μόνο που κάνει είναι να τον υπονομεύει και να τον βρίζει ενώ μπροστά του τον γλείφει. Τελείως εμετικός.
Είναι καλός στο να γλείφει. Να παριστάνει το θεό και να υπηρετεί το διάολο.
Συμπέρασμα: όπου βρεθεί κι που σταθεί περιφέρει το κόμπλεξ κατωτερότητας που έχει απέναντι σε αυτόν που θεωρεί καλύτερο. Ανθρωπάκι που χρησιμοποιεί όρους νύχτας γιατί στο φως της μέρας διστάζει.
Έδωσε συνέντευξη στον γνωστό καταδικασμένο και για απάτες. Διαπιστώνει κανείς τα φαντάσματα τα οποία βλέπει στη διαταραχή του κουρασμένου του μυαλού. Εχθρούς, βλέπει παντού εχθρούς.
Τον κατατρέχουν, τον κυνηγάνε φρικιά και δαίμονες πάνω του πέφτουν…. Δαίμονεςςςςςςς.
Μα είμαι δήμαρχος και είμαι δήμαρχος. Είσαι ανίκανος και δύο αβγά να φτιάξεις. Με αλητεία επανέλαβες ότι έκανες στον Καμπουράκη. Δολοφονία προσωπικότητας εν ενεργεία υπουργού για να κάνεις επίδειξη δύναμης.
Δεν είμαστε όλοι τόσο χαζοί για να κατανοήσουμε την αλητεία που σε διακρίνει μέσα από τα τραύματα της ψυχής σου. Ο σεβασμός κερδίζετε δεν επιβάλετέ.
Δεν κέρδισε η Ρόδος. Αλλά έχασε γιατί εσύ ο δήμαρχος αντί να λύσεις το θέμα θεσμικά και να το κλείσεις εκεί, έκανες επίκληση στα άγρια ένστικτα των θηρίων που σε εκπροσωπούν.
Αν η δικαιοσύνη ήταν ενεργή στο νησί σήμερα εσύ και αυτοί θα έπρεπε να είσαστε υπόλογοι σε αυτή.
Να θυμάσαι ότι ο παραβάτης δεν έμεινε ποτέ για πάντα ελεύθερος. Ακόμα και η καλύτερη δραπέτευση είχε την ηχηρότερη σύλληψη.
