Όταν θες να κάνεις τον έξυπνο κ. Διμέλη μου και τον υπερασπιστή του Προέδρου της ΔΕΥΑΡ, να βουτάς την γλώσσα στο μυαλό σου, αν διαθέτεις και μετά μπορείς να κάνεις τον παπαγάλο του Σωτήρη. Γιατί εσύ μπορεί να ξέχασες ή να γέρασες και να βγαίνεις και να παραπληροφορείς την κοινωνία, εμείς θυμόμαστε.
Στο δακρύβρεχτο κείμενο σου λες ανοησίες. Πως έφτασαν τα λύματα στη θάλασσα; Πως τεκμηριώνεται το έργο των 46,6 εκατ. € ενώ υπάρχει ήδη εν ισχύι εργολαβική σύμβαση;
Η ΔΕΥΑΡ δεν βρίσκεται χωρίς ανάδοχο και χωρίς ενεργή εργολαβία στον Βιολογικό. Αντιθέτως, από τον Σεπτέμβριο του 2025 υπήρχε ήδη υπογεγραμμένη σύμβαση για την αναβάθμιση, την αντικατάσταση εξοπλισμού, τη λειτουργία και τη συντήρηση της ίδιας εγκατάστασης. Και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που καθιστά επιτακτικές τις απαντήσεις. Πως έφτασαν τα λύματα στη θάλασσα;
Σύμφωνα με το ίδιο το δελτίο Τύπου της ΔΕΥΑΡ, το έργο περιλάμβανε εκτεταμένες εργασίες αναβάθμισης και αντικατάστασης κρίσιμου εξοπλισμού, νέα μονάδα υποδοχής και προεπεξεργασίας βοθρολυμάτων, πλήρη αντικατάσταση ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού και παρεμβάσεις στις μονάδες χονδροεσχάρωσης, στα αντλιοστάσια, στην καθίζηση, στη βιολογική επεξεργασία, στην απολύμανση και στην επεξεργασία της ιλύος. Προέβλεπε ακόμη την κατασκευή νέου αγωγού διάθεσης επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων, την αναβάθμιση των συστημάτων αυτοματισμού και ελέγχου, ηλεκτρολογικές και κτιριακές παρεμβάσεις, αποκαταστάσεις φθορών, καθώς και τη λειτουργία και συντήρηση του συνολικού έργου από τον ανάδοχο.
Τι έκανε ο εγκατεστημένος ανάδοχος;
Από τη στιγμή που υπάρχει ενεργή σύμβαση με αντικείμενο την αναβάθμιση, την αντικατάσταση εξοπλισμού, τη λειτουργία και τη συντήρηση της ΕΕΛ στο Βόδι, η ΔΕΥΑΡ οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς συνέβη από τον Σεπτέμβριο του 2025 μέχρι σήμερα. Και, κυρίως, να εξηγήσει πώς έφτασε ο Βιολογικός σε τέτοια κατάσταση ώστε λύματα να εμφανίζονται στη θάλασσα, όταν υπήρχε ήδη εγκατεστημένος ανάδοχος με τόσο εκτεταμένο αντικείμενο εργασιών.
Το ερώτημα δεν τίθεται για να αποδοθούν αυθαίρετα ευθύνες στην εργοληπτική εταιρεία. Είναι σαφές ότι η αξιολόγηση της εκτέλεσης μιας δημόσιας σύμβασης είναι ευθύνη της αναθέτουσας αρχής, των επιβλεπουσών υπηρεσιών και των αρμόδιων ελεγκτικών οργάνων. Τίθεται, όμως, ευθέως προς τη διοίκηση της ΔΕΥΑΡ:
Ποια ήταν η δουλειά του εγκατεστημένου αναδόχου και γιατί το πρόβλημα δεν προλήφθηκε ή δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως; Ποιο μέρος του συμβατικού αντικειμένου είχε ενεργοποιηθεί και εκτελεστεί μέχρι την εμφάνιση του προβλήματος;
Πώς προκύπτει το «απρόβλεπτο»;
Παρότι υπάρχει εγκατεστημένος ανάδοχος στον Βιολογικό, η ΔΕΥΑΡ επιχείρησε να προχωρήσει σε νέα σύμβαση ύψους 46,6 εκατ. ευρώ , με τη διαδικασία της πρόσκλησης τεσσάρων εταιρειών επιλογής της, αντί ανοιχτού διεθνούς διαγωνισμού, επικαλούμενη την ύπαρξη απρόβλεπτων γεγονότων και κατεπείγουσας ανάγκης.
Όμως ένα γεγονός δεν καθίσταται «απρόβλεπτο» απλώς και μόνο επειδή μία αναθέτουσα αρχή το χαρακτηρίζει έτσι. Η επίκληση του κατεπείγοντος και του απρόβλεπτου αποτελεί εξαιρετική παρέκκλιση από τον κανόνα του ανοικτού ανταγωνισμού και πρέπει να στηρίζεται σε ειδική, αναλυτική και απολύτως πειστική τεκμηρίωση.
Στην περίπτωση του Βιολογικού, υπήρχαν προβλήματα γνωστά εδώ και χρόνια, περιβαλλοντικοί έλεγχοι, εκθέσεις και πρόστιμα. Παράλληλα, υπήρχε ήδη σύμβαση αναβάθμισης, λειτουργίας και συντήρησης της εγκατάστασης.
Πώς, λοιπόν, στοιχειοθετείται το απρόβλεπτο;
Ποιο ήταν το αιφνίδιο γεγονός που δεν μπορούσε αντικειμενικά να προβλεφθεί;
Γιατί ο υφιστάμενος μηχανισμός λειτουργίας και συντήρησης δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα;
Και γιατί η ύπαρξη εγκατεστημένου αναδόχου δεν αξιοποιήθηκε ώστε να εξασφαλιστεί η προσωρινή λειτουργία και προστασία της εγκατάστασης, δίνοντας στη ΔΕΥΑΡ τον χρόνο να προχωρήσει σε έναν κανονικό, ανοικτό διαγωνισμό για το μεγάλο έργο;