Η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, ο οποίος επέλεξε να απευθυνθεί σε μαθητές για να τους νουθετήσει σχετικά με τη «στρατευμένη παραπληροφόρηση» και την τοξικότητα, αποτελεί μνημείο πολιτικής υποκρισίας.
Το να κουνάει το δάχτυλο στη νέα γενιά ένας πολιτικός που έχει συνδέσει το όνομά του με την έντονη υποβάθμιση και τον εκχυδαϊσμό του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του νησιού —του Δημοτικού Συμβουλίου— ξεπερνά κάθε όριο πολιτικού θεατρινισμού.
Η αντίφαση μεταξύ λόγων και πράξεων
- Διπλό πρότυπο ηθικής: Ο κ. Κολιάδης ζητά από τους μαθητές να «απομονώσουν και να αγνοήσουν» την τοξικότητα, την ίδια ώρα που οι δικές του συνεδριάσεις μετατρέπονται συχνά σε πεδίο ακραίων αντιπαραθέσεων, νομικών απειλών και πολιτικού εκτρελισμού.
- Εργαλειοποίηση της νεολαίας: Η μεταφορά της προσωπικής και παράταξιακής του άμυνας απέναντι στην κριτική μέσα στις σχολικές αίθουσες ή σε ακροατήριο ανηλίκων αποτελεί φθηνό λαϊκισμό.
- Η παραπληροφόρηση ως ασπίδα: Η εύκολη ταμπέλα της «παραπληροφόρησης» χρησιμοποιείται συστηματικά από τη δημοτική αρχή όχι για την προάσπιση της αλήθειας, αλλά ως άλλοθι για την αποφυγή της σκληρής κριτικής και του ελέγχου από τους πολίτες.
Είναι τουλάχιστον ειρωνικό να ζητάει κανείς από τους νέους «να μην γίνουν ποτέ σαν αυτούς», όταν ο ίδιος δεν καταφέρνει να διατηρήσει το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου στο ύψος των περιστάσεων. Η κοινωνία της Ρόδου δεν έχει ανάγκη από δακρύβρεχτα κηρύγματα και ηθικές νουθεσίες προς τα παιδιά, αλλά από πράξεις, διαφάνεια και πολιτικό πολιτισμό από εκείνους που διοικούν.
Αν η δημοτική αρχή επιθυμεί πραγματικά να καταπολεμήσει την τοξικότητα, οφείλει να ξεκινήσει από το δικό της παράδειγμα μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.