Η πολιτική υποκρισία έχει και τα όριά της, αλλά στην περίπτωση της δημοτικής αρχής Ρόδου, το κοντέρ φαίνεται να έχει σπάσει προ πολλού. Η εμμονή του Δημάρχου, Αλέξανδρου Κολιάδη, να εμφανίζεται ως δήθεν «κηδεμόνας» και προστάτης των μεγάλων έργων πολιτισμού του νησιού –με κορωνίδα το Εθνικό Θέατρο– ξεπερνά τα όρια του πολιτικού θράσους και αγγίζει τα όρια του παραλόγου.
Η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη και δεν κρύβεται πίσω από οργισμένες αναρτήσεις και τεχνητές εντάσεις: ο Δήμος Ρόδου, υπό τη σημερινή του ηγεσία, είναι ο μεγάλος απών από την αναγέννηση των μνημείων του νησιού.
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να απαιτείς τα “κλειδιά” και τα εύσημα για έργα στα οποία δεν έχεις βάλει ούτε ένα ευρώ, δεν έχεις ιδρώσει σε κανένα εργοτάξιο και δεν έχεις ξοδέψει ούτε ένα λεπτό δημιουργικής εργασίας. Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου παίρνει ξανά ζωή χάρη στα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, τη θεσμική σοβαρότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Αυτοί έτρεξαν τις μελέτες, αυτοί εξασφάλισαν τα εκατομμύρια, αυτοί επιβλέπουν τις εργασίες.
Ο κ. Κολιάδης πού ακριβώς ήταν όλο αυτό το διάστημα; Σίγουρα όχι πάνω από τα σχέδια και τις σκαλωσιές. Η πολιτική του παρουσία στα μεγάλα έργα εξαντλείται σε δύο φάσεις: πλήρης απουσία όταν παράγεται έργο, και θορυβώδης εμφάνιση με τις κάμερες ανά χείρας όταν έρχεται η ώρα των εγκαινίων για να δηλώσει «παρών».
Το αποκορύφωμα, όμως, της μικροπολιτικής μιζέριας γράφτηκε με την αδιανόητη προσπάθεια της ΔΕΥΑΡ να κόψει το νερό στο εργοτάξιο του Εθνικού Θεάτρου. Όταν φτάνεις στο σημείο να σαμποτάρεις το κορυφαίο πολιτιστικό έργο του τόπου σου, απλώς και μόνο επειδή δεν είσαι εσύ ο πρωταγωνιστής της φωτογραφίας, τότε η πολιτική διεκδίκηση μετατρέπεται σε επικίνδυνο εγωισμό.
Η Ρόδος δεν έχει ανάγκη από Δημάρχους-σχολιαστές ή “θύματα” φανταστικών αποκλεισμών. Έχει ανάγκη από έργα. Αν η δημοτική αρχή θέλει να πιστωθεί κάτι, ας στρωθεί στη δουλειά, ας ωριμάσει δικές της μελέτες και ας φέρει δικά της κονδύλια. Το να προσπαθείς να καπελώσεις τον μόχθο των άλλων, την ώρα που ο ίδιος δεν έχεις πατήσει το πόδι σου στις εργασίες, δεν είναι πολιτική· είναι φτηνός καιροσκοπισμός. Και οι πολίτες της Ρόδου έχουν και μνήμη και κρίση.
