Το σπασμένο παγκάκι, που σαπίζει εδώ και μήνες σε κεντρικό σημείο της Ρόδου, αποτελεί το πιο ζωντανό και θλιβερό σύμβολο της διοικητικής ανεπάρκειας του Αλέξανδρου Κολιάδη. Ενώ η δημοτική αρχή αναλώνεται σε βαρύγδουπες δηλώσεις, δικαστικές διαμάχες με την ΕΤΑΔ και επικοινωνιακά τεχνάσματα, η σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας εκθέτει ανεπανόρθωτα τον Δήμαρχο. Αν ένας Δήμος αδυνατεί να αντικαταστήσει μερικά ξύλα σε ένα κάθισμα, τότε κάθε συζήτηση για «ποιοτικό τουρισμό» και «ανάπτυξη» μετατρέπεται σε ένα κακόγουστο αστείο.
Ο Αλέξανδρος Κολιάδης εξελέγη υποσχόμενος μια νέα εποχή για το νησί, όμως η θητεία του χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή επιχειρησιακή αδράνεια. Η δημοτική αρχή δείχνει να λειτουργεί μόνο στα χαρτιά και στα τηλεοπτικά παράθυρα. Όταν ο πρώτος πολίτης του νησιού αδυνατεί να συντονίσει τις τεχνικές υπηρεσίες για τα αυτονόητα, χάνει κάθε πολιτική νομιμοποίηση να μιλά για μεγάλα έργα και οράματα. Η Ρόδος βουλιάζει στην εγκατάλειψη και το σπασμένο παγκάκι θα θυμίζει πάντα στους δημότες την απόσταση που χωρίζει τις προεκλογικές υποσχέσεις από την αμείλικτη πραγματικότητα.
- Η Πολιτική της Αδιαφορίας: Η παραμονή ενός σπασμένου αστικού εξοπλισμού σε κοινόχρηστους χώρους αποδεικνύει ότι τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών βρίσκονται σταθερά στα «αζήτητα» της δημοτικής αρχής.
- Παγίδα για Κατοίκους και Τουρίστες: Τα προεξέχοντα σίδερα και τα σπασμένα ξύλα αποτελούν άμεσο κίνδυνο τραυματισμού, μετατρέποντας μια βόλτα στην πόλη σε ρωσική ρουλέτα για παιδιά και ηλικιωμένους.
- Η Απόλυτη Δυσφήμηση: Οι ξένοι επισκέπτες, που πληρώνουν ακριβά για να επισκεφθούν τη «ναυαρχίδα» του τουρισμού, φωτογραφίζουν αυτή την εικόνα παρακμής, εκθέτοντας τη Ρόδο διεθνώς στα social media.
- Το Άλλοθι των «Άδειων Ταμείων»: Η μόνιμη δικαιολογία της διοίκησης Κολιάδη για τα χρέη που παρέλαβε καταρρέει μπροστά σε ένα παγκάκι. Η συντήρηση του δημόσιου χώρου απαιτεί θέληση και οργάνωση, όχι εκατομμύρια ευρώ.